علي فلاحيان پس از شکست در انتخابات

امير عباس — Tue, 08 Apr 2008 16:44:00 GMT

پيش‏درآمد: شما در اين وبلاگ به خاطراتي برمي‏خوريد که اگر بخواهيد در مورد هر يک جداگانه قضاوت کنيد به اشتباه خواهيد افتاد. پس عجله نکنيد و يادداشت‏ها را پي‏بگيريد. آن قدر بدانيد که به عنوان يک داستان نويس، هميشه از قرار گرفتن در موقعيت‏هاي جالب - و بعضاً حتي خطرناک – استقبال کرده‏ام. اگر هم سؤالي داشتيد از خودم بپرسيد و گمانه‏زني نکنيد که به اشتباه مي‏افتيد.

اشاره: هشتمين انتخابات رياست جمهوري، روز جمعه ?? خرداد ???? برگزار شد. در اين دور آقايان: سيدمحمدخاتمي‌، احمد توکلي‌، علي شمخاني‌، عبدالله جاسبي‌، حسن غفوري فرد، منصور رضوي‌، شهاب الدين صدر، علي فلاحيان و مصطفي هاشمي طبا نامزد بودند. در اولين ساعات روز شنبه، بنا بر اطلاعيه‏هاي وزارت کشور، ديگر مشخص بود که سيد محمد خاتمي از رقباي خود پيش است. در اين يادداشت حال و هواي ستاد انتخاباتي علي فلاحيان، در روز شنبه ?? خرداد ????، از نظرتان خواهد گذشت.

ساعت ?? ظهر حاج آقا فلاحيان (وزير اطلاعات دولت هاشمي رفسنجاني) با لبخند و با غمي مرموز نهفته در چهره و صدايي پر از حزن به ستاد انتخاباتي‏اش وارد مي‏شود. در کل متفکر است و با چشماني پرسشگر اعضاي ستاد را مي‏نگرد. فرزند هفت - هشت ساله‏اش امير حسين، با دستي در گچ به همراه اوست. امير حسين نيز متفکر و کپي مينيمم پدر است. نخستين جمله‏اي که وزير اسبق اطلاعات مي‏گويد چنين است:«پس نظرسنجي‏ها درست بوده، ما گفتيم الکي است!» و بعد با همان لبخند و همان حزن مي‏گويد:«رأي حزب اللهي ها رفت به طرف آقاي توکلي؟!» آن گاه در يکي از اتاق‏هاي بزرگ ستاد روي زمين مي‏نشيند و اعضاي ستاد به صورت هيئتي دورش حلقه مي‏زنند.

صادقي (وکيل پايه يک و مسئول امور حقوقي ستاد) از تخلف‏هايي که ثبت کرده و از پي‏گيري‏هايش خبر مي‏دهد. فلاحيان نگاهي با محبت به او مي‏اندازد و محترمانه مي‏گويد:«آنهايي که شکست مي‏خورند مي‏گويند تقلب کرده‏اند!» اين جمله‏ي کوتاه و قصارگونه پيام زيبايي دارد. فلاحيان اگر چه از شکست ناراحت و مغموم است، ولي خردمندانه آن را پذيرفته و آرام و با وقار با اعضاي ستادش سخن مي‏گويد. اما اغلب حاضرين اين پيام را نمي‏فهمند و يا خود را به نفهمي مي‏زنند. حاج آقا صحيفه که در ستاد رفت و آمدي داشته، تصنعي ابراز ناراحتي مي‏کند. قمي‏ها حاج آقا صحيفه را مي‏شناسند. با لباس روحانيت و چپيه در نماز جمعه و مراسم گوناگون حاضر است و يک جورهايي «حاج بخشي ِ» قم است!

حاج آقا فلاحيان مي‏گويد:«گاهي پيروزي در شکست است، فکر نکنيد هميشه پيروزي در پيروزي است!» بعد براي اينکه جلو آه و ناله‏ي اطرافيان را بگيرد و وقتي مسئول ستادش (اميني) را در ميان جمع نمي‏بيند، به طنز مي‏گويد:«... رئيس ستاد فرار کرده؟!» اميني از راه مي‏رسد. مي‏گويد:«ما را راه نمي‏دهند به وزارت کشور. قبل از آن گفتيم که يک نماينده باشد گفتند نه!» حاج آقا فلاحيان بدون جديت هميشگي و به نرمي مي‏گويد:«با ستادهاي ديگر تماس بگير ببين آنها چه وضعيتي دارند.» و اميني تأملي مي‏کند، شايد مي‏انديشد چرا به فکر خودم نرسيده بود! و با موبايل شماره مي‏گيرد. صحيفه دوباره شلوغ مي‏کند. حاج آقا فلاحيان مي‏گويد:«شما حالا فعلاً آرام باشيد يک مقداري، ما هدفمان پيروزي حتمي نبود.»

صادقي (مسئول امور حقوقي ستاد) دوباره معرکه مي‏گيرد:«امشب مردها بايد روسري سر کنند و زن‏ها لخت بيرون بيايند! ما بايد برويم توي سوراخ موش! تحمل نداريم. امشب ستاد خرج ما را بدهد همين جا بخوابيم!» آنها که روانشناسي مي‏دانند مي‏فهمند که جملات اين وکيل پايه يک چه مفهومي دارد!

حاج آقا فلاحيان دوباره به جمع روحيه مي‏دهد:«شکست براي من غير قابل پيش‏بيني نبود و بعضي‏ها هم مي‏گفتند که شما رأي نمي‏آوري. فضاسازي سياسي روي خاتمي بود و تبليغات منفي عليه ما و بزرگ کردن اتفاقاتي که بعد از ما در وزارت اطلاعات رخ داده بود و نسبت دادنش به ما و به خصوص هجم عظيم اين تبليغات در شهرستان‏ها را انجام دادند. با توجه به اين جوسازي‏ها اين روند نتايج خيلي طبيعي است. تلاش ما روي تيزر تبليغاتي‏مان بود که آن را هم از تلويزيون پخش نکردند! از همه تشکر مي‏کنم که با نبود امکانات و با دست خالي در اين ستاد تلاش کردند. نااميد نباشيد، در نااميدي بسي اميد است. هميشه شرايط به همين شکل نمي‏ماند. ان شاء الله آينده در دست حزب اللهي‏ها خواهد بود. اگر ما تلاش کنيم اين اتفاق حتماً خواهد افتاد! ما با دست خالي و باناباوري شروع کرديم و اين احتمال را هم مي‏داديم که به خاطر جوّ انصراف بدهيم. پس تا همين جا هم که آمده‏ايم پيروزي است. خيلي از مسائل را شرايط خاص سياسي رقم مي‏زند! اين القا را هم درست کرده بودند که چون فلاني رأي نمي‏آورد به توکلي يا شمخاني رأي بدهيم. حتي آقاي محمدخان گفت که من به توکلي رأي دادم، چون شما رأي نمي‏آوريد! ستادهاي دوستان (توکلي و شمخاني) خيلي تبليغ کرده بودند که فلاحيان بيايد انصراف بدهد و به نفع ما کنار برود ...».

من که نزديک حاج آقا فلاحيان نشسته بودم به او گفتم:«کاش توصيه‏ي مرا قبول مي‏کرديد و وقتي تيزر را پخش نکردند انصراف مي‏داديد.» صحيفه به نشانه‏ي اعتراض به من دوباره شلوغ مي‏کند (شايد کسي برداشت چاپلوسي کند). فلاحيان نگاه جالبي به صحيفه مي‏کند که منجر به سکوتش مي‏شود. بعد با مهرباني مي‏گويد:«اگر انصراف مي‏داديم با شعارهاي قبلي‏مان نمي‏خواند که گفته بوديم تا آخر مي‏مانيم!» گفتم:«ولي با توجه به اينکه حق قانوني‏تان را زيرپاگذاشته بودند و تيزر را پخش نکردند، شما با صدور يک بيانيه و به نشانه‏ي اعتراض به وزارت کشور انصراف مي‏داديد و آن وقت يک پيروزي سياسي کوچک به جاي اين شکست برايتان ثبت مي‏شد.» حاج آقا فلاحيان چند ثانيه‏اي به من نگاه مي‏کند و چيزي نمي‏گويد. نمي‏دانم منطق کلام باعث سکوت شده يا قصد دارد به اين گونه بحث‏ها وارد نشود. اگر جمله‏ي ديگري مي‏گفت، قطعاً به او مي‏گفتم:«زماني که اين پيشنهاد را دادم دليلش اين بود که به پيش‏بيني اين شکست رسيده بودم و شما هم اگر نپذيرفتيد چون چنين شکستي را متصور نبوديد.» که با سکوت ايشان اين بحث خاتمه مي‏يابد. اضافه مي‏کنم که در فاصله‏ي چند روز به انتخابات وقتي برآورد خود و پيش بيني نتيجه‏ي انتخابات و پيروزي قطعي سيد محمد خاتمي را در ستاد مطرح مي‏کردم، با اعتراض ديگران روبه‏رو مي‏شدم و اينکه اين حرف‏ها را مطرح نکنم. به هر تقدير، يکي دو ساعت پس از اين نشست صميمي، ستاد انتخاباتي علي فلاحيان را براي هميشه ترک مي‏کنم.

نامحرمانه

علي فلاحيان پس از شکست در انتخابات